Portefeulje: Opvoeding & Kultuur
Hoe hanteer 'n mens die trauma as jou kind sterf?
Vir die ouers van 'n seun wat aan Leukemie gesterf het, was die hantering van sy dood soos om met 'n valskerm uit 'n vliegtuig gestamp te word: 'Dit maak nie saak wat jy doen nie, jy gaan grond toe. Maar wat jy doen terwyl jy val, maak 'n verskil aan hoe en waar jy land...of dit in die bosse gaan wees, of veilig in die oopte, hang af van hoe jy die valskerm stuur'.
Wanneer 'n kind sterf, moet die ouers saam deur 'n rouproses werk. Die gevoelens wat ervaar word, sluit in ongeloof, hartseer, vrees, eensaamheid, angs, woede, spyt, skuldgevoelens, wanhoop en verlies. Iemand het eenmaal gesê: 'When a woman's child dies, a part of her dies as well'. Jy leef vir altyd met die feit dat jy 'n kind verloor het. Patrys van der Merwe, wie se twee kinders in 'n fratsongeluk buite Victoria-Wes gesterf het, se ervaring was egter, dat die Here die pyn uit jou lyf uithaal, omdat jou lyf dit nie kan hanteer nie.
Enigeen wat al deur die trauma van 'n kind se dood moes worstel, sal kan getuig dat daar nie 'n kitsoplossing bestaan nie. Elkeen moet dit op sy eie manier deurleef. Behalwe vir praktiese, besig-bly terapie soos daaglikse rituele in en om die huis, dagboekinskrywings en scrapbooking, bestaan daar ondersteuningsgroepe. Berading en medikasie speel ook dikwels 'n integrale deel in die genesingsproses en 'n ondersteuningstelsel van mense wat jou liefhet en omgee, sal die pyn en gemis draagliker maak. Besef dat 'n ondeurdagte opmerking jou soms kan seermaak, maar fokus liewer op die goeie, mooi herinneringe. Hou vas aan die wete dat Jesus gesterf het én weer opgestaan het om die dood se mag te verbreek. En onthou: 'There is an epic in every human struggle... there is always an end.'
(Met dank aan Margot Steenkamp wat ons vertrou het met hul seerste seer)
Beriggewer: Janine Brynard