Judy Kotzé
21 April 1943 – 21 Mei 2011
.jpg)
Judy het ’n baie lang en suksesvolle pad saam met VLVK geloop. Sy het in 1966 as lid op Cradock aangesluit en in 1973 op Garies weer die tak, wat rustend was, geaktiveer. In 1984 het sy op Barkly-Oos aangesluit. Sy was verskeie kere voorsitter en vanaf 1996 was sy Sirkel NOK se saamroeper van Kunste en Handvlyt en vanaf 2001 tot 2006 sirkelpresident van Sirkel NOK. Sy en haar man, Piet, het toe na Gouritsmond verhuis vir hul aftrede. Sy het weer daar aangesluit by die Voëlvlei-tak waar sy tot met haar heengaan saamroeper van Kunste en Handvlyt was.
Sy was baie lief vir mense en het groot deernis gehad met diegene in nood. Sy was geseënd met baie talente en het dit ten volle uitgeleef in diens van haar Skepper en medemens. Sy kon mooi sing, orrel speel, kore afrig, voordra, tuinmaak, blommerangskik en was ’n goeie en geliefde onderwyseres. Haar komiese manier van stories oorvertel was uniek.
Sy het ’n ongelooflike vermoë gehad om te organiseer en kon die moeilikste take aanpak en deursien. Sy kon delegeer, inspireer en mobiliseer sonder dat mense aanstoot neem en soos ’n goeie generaal het sy altyd voorgeloop en nie geskroom om haar hande vuil te maak nie en was altyd lojaal aan die mense om haar. Sy was altyd dankbaar en nederig.
Sy het geglo dat elke mens ’n verskil kan maak en dat jy diensbaar moet wees.
Kanker was een van die min struikelblokke in haar lewe wat sy nie met haar rateltaaie deursettingsvermoë kon oorwin nie en haar vinnige agteruitgang die week voor haar dood, was een van die min dinge in haar lewe wat haar ooit onkant betrap het. Die onverskrokkenheid en waardigheid waarmee sy haar kruis gedra het toe sy uitgevind het dat haar dae min was, sal altyd, vir dié wat na aan haar was, ’n inspirasie bly.
Sy was ’n vasbyter, bittereinder en bowenal ’n pligsgetroue en lojale dienaar van ons Hemelse Vader.
Haar geliefde afskeidswoorde: “Laat julle liggies skyn.”, wanneer sy jou gegroet het, sal ons altyd by bly. Ons as VLV-vriendinne sal haar nagedagtenis altyd eer.
Ingestuur deur Louwna Hoving in samewerking met haar seun, Dirk Kotzé.